گرفته يك قلم دردست و

  پيشاني فشرده درميان هردوانگشتان 

  
  پي پردازش يك سوژه ي تازه

  به پيش روهزاران دردبي درمان

  درانديشه هزاران راه نارفته

  دراين بازار آشفته

  دراين بيداري خفته

  
 سرخود,راه خودراازميان سوژه هاي ناب و ناگفته
           
                            _ بي تامل مي كنيم آغاز _
 سه ره پيدا :

 و هرره رو به سوي سوژه اي ديگر

 
 نخستين ره :نوشتن از براي خنده ي خلق خدا باشد 

  
 كه خنداندن تعبد ني كه از تسبيح و سجاده جدا باشد

 دو ديگر هم: نوشتن از براي خالق و خلق خدا باشد

 كه بنيادش زريشه بي گمان لق و خطا باشد

     
 سه ديگرره :نوشتن از براي راحت مردم

 كه آغازش نمايانست و پايانش به مرزناكجاباشد

 سفر از بهر دنيا هست و

                     بي ترديدانجامش هويداهست و

 
                                              نه كس باتوكاري باشدو

                                              ني قصد كاري هست

 
                                              كه تنها خنده ي خلقست

                                              توراامنيت وآرامش مطلق

                                              عيان حق است !!!
 
                    
                         ××××××××
                                                      
 دو ديگرراكه مي گفتم

 كه نيمي از براي خلق و

                     نيمي ازبراي خالق اين خلق

 اگر با زيركي ازدردوغم گويي

 براي شادي هم خلق و هم خالق

 به شهرت مي رسي آسان

 هياهو مي كندآوازه ي تودرميان خلق بي سامان !!!
                                      
                                             اگرهم اندكي خنده!

                                             اگر هم اندكي طعنه!

                                             بيفزايي براي مزه ي

                                             گفتارطنزالوده ات,گاهي

                                             به هر نان و نوايي ميرسي ,آري

                                             اگر دم بر كشي آرام و

                                             گر سر بر كني بي شك

 كه برگشتن ازآن باخالق يكتاست

 اگرباجرات وقدرت نوشتي ازبراي حق

 از آنچه در وراي حق

 بخوبي مي شود ناحق

 اگرباصدكنايه هرسخن همراه گرداني

 اگرباصدلطيفه خلق را گمراه گرداني

 ببايدروكني تاناكجاآباد

                        _ كجا ؟_

                       وهرسازي به گوشم نغمه ي باداست

 بياره توشه برداروتوهم چون من

 به اين خلوت قدم بگذار

 
 ببين اين را

 كه آيا سرزمين (هر كجا)

 هر گوشه از دنيا