دردِ چكُنُم

تو نيگاهِت مي خونَم دوسُم مي داري ها ،كاكو !

گاسْ كه من خَبْط مي كنم كاري نداري ها ،كاكو !

شبي كه نيگاه ما بِِهَم گِرِن خورد بي هوا

ما كه نيْذوشته بوديم قول و قراري ها ،كاكو !

ايي روزا كه من شُدَم اسير دردِ چِكُنُم

بوگو از حال دلُم خبر چه داري؟ ها ،كاكو !

حالودردِت تو سَرُم عشق اومده سراغ من

اومده نَمونده هيچ راه فراري ها ،كاكو !

كََفتَر دلُم خودِش  پَر مي زنه دورِ بونِتْ

كه فَقَدْ خودِت بَرَش دونه بياري ها ، كاكو !

بخدا ،كارُم شده  دل دل و دَسّ دَسّ كِردن

ميشه يعني تو دلِت دلُمِ بكاري ؟ ها ، كاكو !؟

دل واموندۀ من ميلِ به هيچكس نمي كِرد

اومدي كِردي او رِ سبزو بهاري ها ،كاكو !

حالُو من مُونْدَم و يِيْ دردِ بي درمون بخدا

كه همه بِهِم ميگن چاره نداري ها ،كاكو !

 يِيْ طرف دلُم ميخواد بِهِت بگم جون مني

آمو از يِيْ طَرَفَم مي گَم بيكاري؟ ها ، كاكو !

َ

اَيْ كه از شرم و حيا صبر بِدَم و بِهِت نگَم

بُ همه ي شور و شَراري كه تو داري ها ، كاكو !

مي بينم يِيْ رو جلو چيشويْ خودُم بي هُرس و پُرس

دسّاتِ تودسِّ يِيْ طُرفه نگاري ها ،كاكو !

شرح واژه ها :

اُرسي

يِِيْ روزي فَصلِ زِمِسّون تو دلِ جِل جِلِ بارون

اُرسي پاشنه قُنْدُرِيْ كِردَم پام و رفتم خيابون

تي پُ وَركوفتم و بوربامْبي وِلُو شدَم زمين

چه اَلَم شنگه اي شد دورو بَرُم  بيو و بيبين

دَسّ پِلُم زخم و زيلي و سروپِكالُم تَر تيليس

همۀ رَخْتِ بَرُم از آبِ بارون خيس خيس

پاشنۀ اُرسيِ من شِكِسِّه بود دُرُس و راسْ

آمو هيچ باكيْم نشد شُكر خدا ، خدا نَخواسْ

تو ايي حِيْص و بِيْص كاكو يِيْ پسري از روبرو

كُمَكُم كِرد كه پُ شَم ، چه خوش اَدا ، خوش بَر و رو  

تُ چيشام خورد تو چيشِشْ عاشق او نيگاش شدم

عاشق قدّو بالاش عاشق او صداش شدم

خودُمِ ديدم سفيد پوش تو لباس عروسي

رو سَرُم سكّه و نُقل  بُ كُلّي نازو روبوسي

تورِ از رو صورتُم مي زد بالُو شازده دوماد  

دخترا همّه مي گفتن كه چِقَد بِهِت  مياد

پسرو مي گفت باكيتْ نشده خانم ، راسِشِ بوگو

يِيْ طرف صداي عاقِد كه عروس( بَلَه)  رِ بوگو

شده بود سَرُم رو دَسِّ پسرو جَلْدي  يَله   

بُ صدويْ خيلي بلند بِهِش مي گفتم كه بله

آمو از بخت بَدُم يواشكي شُنُفتَم از پشتِ سَرِش

يِيْ زني بِهِش مي گفت وِلِش بُكُن گورِ پدَرِش

مِيْ پويِ سفرۀ عقدِ كه ايطو (بله) مي گه

وُيْ نيگا حيا نداره به تو لَم داده  ديگه

اِنْگو دنيا رِ دو دَسّي همه كوفتَن تو سرم

كُلّي خنديدن همه ، خاك تو سَرُم شد خَبرُم

آبروم رفت و سراَفكنده شدم پيشِ همه

جَلْدي از جامْ پُ شدم گوروخْتَم از ايي همهمه

هم  شِكِسّه بود دلُم هم پاشنۀ اُرسيِ من   

اُرسيو دُرُس شد و نشد دُرُس ايي دلِ من